www.montazer.ir
جمعه 14 آذر 1399
شناسه مطلب: 2195
زمان انتشار: 21 اسفند 1393
آثار عدم رعایت دستورالعمل‌های امام رضا «علیه‌السلام»

خانواده آسمانی 346؛93/11/30 از سلسله مباحث استاد محمد شجاعی

آثار عدم رعایت دستورالعمل‌های امام رضا «علیه‌السلام»

عناوین مورد بحث در این جلسه: آثار عدم رعایت دستورالعمل‌های امام رضا «علیه‌السلام» در فرد و جامعه، سنگین شدن روزافزون پرونده گناهان، ظلم در حق خود و دیگران، تسلط روح جدال بر فرد و جامعه، تضعیف ارتباطات شخصی و اجتماعی، رواج انواع مشکلات روحی و روانی در جامعه، دوری از خداوند و از دست دادن شادی و آرامش، دلمردگی، تسلط شیطان و شیطان صفتان بر جامعه، حبط اعمال حسنه، مورد خشم خداوند قرار می‌گیرد، مشمول نفرین اهل‌بیت می‌گردد

گفتیم که بعد از اسم الله، عظیم‌ترین اسم الهی، اسم رحمان است، به طوری که رحمان، مادر تمام اسماء الهی است و حتی می‌توان به جای الله از آن استفاده کرد. برای دریافت هر اسمی از اسماء خداوند اول باید رحمان شد.

به گزارش منتظران منجی «عج»، در جلسه 346 «خانواده آسمانی» كه در مورخ ۹۳/۱۱/۳۰ برگزار شد، استاد محمد شجاعی به ادامه بحث پرداختند که شرح آن در زیر می آید:

آثار عدم رعایت دستورالعمل‌های امام رضا «علیه‌السلام» در فرد و جامعه

1- سنگین شدن روزافزون پرونده گناهان

بی‌توجهی به رعایت دستورالعمل‌هایِ انسانی امام رضا «علیه‌السلام»، روح تجاوز، قیل و قال، مراء، کینه‌توزی، آزار دیگران و ... را بر انسان حاکم می‌کند. چنین انسانی قطعاً از خود، آلودگی‌ها و گناهانی را صادر می‌کند که نه تنها آثار فردی آن گریبانگیرش می‌شود، بلکه آثار جمعی آنها، روز به روز بر سنگینی نامه اعمالش خواهد افزود. می‌دانیم که تمام اعمال خیر و اعمال بد انسان، دارای آثار ماتقدّم و ماتأخّر می‌باشند. آثار ماتأخر به اثراتی اطلاق می‌شود که حتی بعد از مرگ انسان نیز خاتمه نیافته و او را رها نخواهند کرد. بدخُلقی‌ها، به یقین آثاری از خود به جای می‌گذارند که روز به روز بر بار گناهان انسان خواهند افزود. باید تلاش کنیم تا می‌توانیم از خود اعمال و اخلاقی به جای گذاریم که آثار ما تأخّرش به نفع ما خاتمه یابد.

2- ظلم در حق خود و دیگران

انسانی که قصد خودسازی نداشته و نفسِ خود را رها نموده است، اساساً به بیماری‌های اخلاقی خود به چشم گناه نمی‌نگرد. چنین کسی دائماً در حال ظلم به خود و دیگران (خانواده، همکاران، دوستان، فامیل و ...) می‌باشد.

3- تسلط روح جدال بر فرد و جامعه

عدم رعایت اخلاق، روح کینه‌توزی، بدبینی، جدال، اختلاف‌انگیزی و ... را در جامعه رواج می‌دهد. او دائماً با دیگران در حال جدال است و قلبش مالامال از کینه دیگران است. او قدرت عفو دیگران را ندارد، و لذا توقع عفو را از خداوند نیز نباید در سر بپروراند. کسی که نفس خود را دائماً به واسطه رفتارهای دیگران دچار فشار و رنج می‌کند و نمی‌تواند به راحتی از کنار آنها بگذرد، از حرکت در مسیر کمال، کاملاً باز می‌ماند.

او اساساً به دنیا به عنوان رحمی برای رسیدن به کمالات انسانی نمی‌نگرد و لذا با چشمانی بسته تا آخرین روزهای عمرش، در دنیا زندگی می‌کند.

باید هوشیار باشیم که قلب ما جز به الله و خانواده آسمانی‌مان مشغول نگردد. درگیریِ قلب در امور گذرا، انسان را از سعادت ابدی باز می‌دارد. فقدان‌ها، شکست‌ها، از دست دادن‌ها و ... همه و همه پس اندازهایی برای آخرت ما محسوب می‌شوند و غصه خوردن و درگیر شدن در چنین ماجراهایی از حماقت نفس انسان سرچشمه می‌گیرد.

باید تلاش کنیم به سرعت از تمام معرکه‌هایی که بوی جهنم می‌دهند، بگریزیم، و به هیچ وجه، طرفِ جدال با کسی نشویم، بلکه به محض احساس آتش، با امدادِ از آسمان، آن را خاموش نماییم.

4- تضعیف ارتباطات شخصی و اجتماعی

خُلق بد، روح انس و اُلفت را از انسان سلب می‌کند. حضور چنین کسی در هر جمعی، منشأ اختلاف و درگیری است. بر چنین کسی، روح فتنه‌انگیزی حاکم است و قرآن فتنه را از قتل نیز کریه‌تر و منفورتر می‌داند؛ «الفتنهُ اکبر من القتل»

چنین فردی هرگز در روابط خانوادگی و اجتماعی‌اش موفق نبوده و بوی بهشت از او استشمام نخواهد شد.

5- رواج انواع مشکلات روحی و روانی در جامعه

رواج انواع خودشیفتگی‌ها و خودبرتربینی‌ها در جامعه، آرام آرام جامعه را به سمت خشونت‌های روانی و اضطراب‌های تنش‌زا پیش می‌برد. امام صادق «علیه‌السلام» می‌فرمایند: «کسی که گمان می‌کند حتی از یک نفر هم بهتر است، مستکبر می‌باشد.»

6- دوری از خداوند و از دست دادن شادی و آرامش

گفتیم که بعد از اسم الله، عظیم‌ترین اسم الهی، اسم رحمان است، به طوری که رحمان، مادر تمام اسماء الهی است و حتی می‌توان به جای الله از آن استفاده کرد. برای دریافت هر اسمی از اسماء خداوند اول باید رحمان شد. مهارت در اسم رحمان، انسان را در کسب اسماء دیگر، موفق خواهد نمود.

از همین رو پیامبر اکرم «صلی الله علیه و آله و سلم» می‌فرمایند: هر چه ایمان کسی بیشتر می‌شود، او مهربان‌تر می‌گردد. انسانی که رحمان شده است، می‌تواند کریم باشد، جواد باشد، غفور باشد، عفوّ و ....

مهربانی، ریشه تمام فضایل است و خُلق بد، یعنی عدم مهربانی، یعنی عدم مهارت در اسم رحمان، یعنی خشونت و ... و خُلق بد، یعنی ریشه اصلیِ فضایل در وجودمان نیست ... به این ترتیب با خُلق بد، هرگز نمی‌توان اسماء دیگر خداوند را جذب نمود.

7- دلمردگی

بداخلاقی، سرآغاز دلمردگی است. مَحال است شخص بدخُلق، دلمرده نباشد. شاید ظاهری شاد و بانشاط داشته باشد، اما اضطراب درونی خاصی، همیشه همراه او خواهد بود. دلمردگی به حالتی اطلاق می‌شود که قلب انسان به قدری دچار غمها و درگیری‌های بی‌فایده و زودگذر می‌گردد، که توان خلوت، تمرکز و ارتباط با غیب را از او سلب می‌کند. چنین کسی حتی تحمل یک ساعت خلوت و تنهایی را نداشته و دائماً خود را با سرگرمی‌های گوناگون دنیا (ماهواره، تلویزیون، تلفن و ...) مشغول می‌سازد. او هرگز قدرت لذت بردن از جمع‌های معنوی را نداشته و از حضور در برابر آینه نماز، به شعف نمی‌رسد.

8- تسلط شیطان و شیطان‌صفتان بر جامعه

تمام قدرتِ دشمنان اسلام، از شکاف‌هایی به دست آمده که توسط مسلمانان ضعیف در دین ایجاد شده است. با کمی دقت می‌توانیم دریابیم که تمام موانع ظهور امام زمان، در این دستورالعمل امام رضا «علیه‌السلام» آمده است و عمل نمودن تمام مسلمانان به این قوانین، قطعاً شرّ دشمنان را از جامعه اسلامی کم کرده و جامعه را آماده ظهور امام زمان می‌سازد.

شیطان درست در نقاطی تواناییِ تحریک ما را دارد که در وجود ما، دستگیره‌هایی برای آن تحریک وجود داشته باشد، اگر ما دستگیره‌های حسادت، جدل، مراء، کینه و ... را در درون خود از بین ببریم، هم خودمان آرام می‌شویم و هم جامعه اطراف ما ... و از این جامعه، بوی بهشت را می‌توان استشمام کرد.

9- حبط اعمال حسنه

بداخلاقی اعمال خیر انسان را نابود می‌سازد. گاه سالها عبادات و خیرات انسان با یک خُلقِ بد، از بین می‌رود. باید بیاموزیم قبل از توشه‌اندوزی برای آخرت، ابتدا خودسازی کنیم و باطنمان را از اخلاق بد تطهیر نماییم چرا که تنها در اینصورت اعمال ما، برای ابدیت‌مان پس‌انداز خواهند شد.

10- مورد خشم خداوند قرار می‌گیرد

بداخلاقی‌ها باطن انسان را بسیار زشت و بدهیبت می‌سازند، و او را از نگاه اهل آسمان می‌اندازند.

11- مشمول نفرین اهل‌بیت می‌گردد

افتادن از نگاه اهل آسمان، یعنی فاصله افتادن میان انسان و اهل‌بیت، و این همان معنای لعن (دور شدن از کسی) است.

 

مطالب بیشتر:

مجموعه سخنرانی های استاد شجاعی

مجموعه کتاب های استاد محمد شجاعی

پای درس استاد

والحمدلله رب العالمین

نظری داده نشده

Top
برای عضویت در خبرنامه پست الکترونیکی خود را وارد کنید

خبرنامه سایت منتظران منجی

Stay informed on our latest news!

اشتراک در خبرنامه سایت منتظران منجی feed