www.montazer.ir
شنبه 25 مرداد 1399
شناسه پرسش: 11839
9 مرداد 1399
پرسش 274:آیا در اسلام عیدی به نام عید قربان وجود دارد؟ و مقصود از حج اکبر و حج اصغر چیست؟

آیا در اسلام عیدی به نام عید قربان وجود دارد؟ و مقصود از حج اکبر و حج اصغر چیست؟

پاسخ:

در روایات از عید قربان، به نام های «عید الأضحی» و «عید نحر» یاد شده است، که در لغت همه اینها اشاره به قربانی کردن شتر و یا گوسفند[1] در روز دهم ماه ذی الحجه است؛[2] لذا چون در این روز، قربانی انجام می شود، به عید قربان نام گذاری شده است.[3] عید قربان؛ از گرامی ترین عیدهای مسلمانان می باشد که روز اثبات عشق و تسلیم در برابر امر الهی و آزمایش و امتحان حضرت ابراهیم(ع) و حضرت اسماعیل(ع) است که از آن سربلند بیرون آمدند؛ لذا به یاد حضرت ابراهیم(ع) و فرزندش اسماعیل(ع)، توسط بسیاری از مسلمانان جشن گرفته می شود. در این جا به ذکر چند روایت بسنده می شود:

1. امام صادق(ع): فرمود: «حجّ اکبر، روز نحر(عید قربان) و حجّ اصغر، عمره(مفرده) است».[4] و در روایت دیگری از آن حضرت از حج اکبر تعبیر به روز أضحی شده است.[5] درباره روز «حج اکبر»[6] میان مفسران دیدگاه هایی وجود دارد، اما آنچه از روایات استفاده می شود این است که منظور از آن روز دهم ذی الحجه، روز عید قربان، و به تعبیر دیگر «یوم النحر» می باشد.[7] و اما این که چرا آن را «اکبر» گفته اند به جهت آن است که در آن سال همه گروه ها اعم از مسلمانان و بت پرستان(طبق سنتی که از قدیم داشتند) در مراسم حج شرکت کرده بودند ولی این کار در سال های بعد به کلی متوقف شد. علاوه بر این تفسیر، تفسیر دیگری نیز وجود دارد، و آن این که منظور از آن مراسم حج است، در مقابل مراسم «عمره» که «حج اصغر» نامیده می شود. و هیچ مانعی ندارد که هر دو علت با هم سبب این نام گذاری شده باشد.[8]

2. امام باقر(ع): «هیچ عملی در روز نحر از ریختن خون قربانی، یا رفتن برای نیکی به پدر و مادر، یا پیوند با قوم و خویشی که قطع رابطه کرده با شروع سلام و کمک به او، یا این که کسی مقداری از گوشت قربانی را خود بخورد و بقیه آن را به همسایگان یتیم و نیازمند خویش بدهد، یا از اسیران دلجویی به عمل آورد، بالاتر نیست».[9]

پی نوشت:

[1]. اگر چه برخی از روایات تصریح به گوسفند و شتر دارند، اما گاو را هم می توان قربانی کرد. بنابراین، موارد قربانی عبارت است از: شتر، یا گاو، و یا گوسفند، ولی شتر بهتر است. ر.ک: موسوی شاهرودی، سید مرتضی، جامع الفتاوی (مناسک حج)، ص 193 و 194، نشر مشعر، قم، چاپ سوم، 1428ق.

[2]. ر.ک: فراهیدی، خلیل بن احمد، کتاب العین، ج 3، ص 210 و 266، نشر هجرت، قم، چاپ دوم، 1409ق؛ حمیری، نشوان بن سعید، شمس العلوم و دواء کلام العرب من الکلوم، محقق و مصحح: اریانی، مطهر بن علی، عبدالله، یوسف محمد، عمری، حسین بن عبدالله، ج 6، ص 3930، دار الفکر، دمشق، چاپ اول، 1420ق.

[3]. ر.ک: فتال نیشابوری، محمد بن احمد، روضة الواعظین و بصیرة المتعظین، ج 2، ص 353، انتشارات رضی، قم، چاپ اول، 1375ش.

[4]. «مُعَاوِیَةَ بْنِ عَمَّارٍ قَالَ: سَأَلْتُ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ(ع) عَنْ یَوْمِ الْحَجِّ الْأَکْبَرِ فَقَالَ هُوَ یَوْمُ النَّحْرِ وَ الْأَصْغَرُ الْعُمْرَةُ»؛ شیخ صدوق، معانی الأخبار، محقق و مصحح: غفاری، علی اکبر، ص 295، دفتر انتشارات اسلامی، قم، چاپ اول، 1403ق.

[5]. «الْحَجُّ الْأَکْبَرُ یَوْمُ الْأَضْحَی»؛ همان.

[6]. توبه، 3.

[7]. بیضاوی، عبدالله بن عمر، انوار التنزیل و اسرار التأویل، تحقیق: المرعشلی، محمد عبد الرحمن، ج 3، ص 71، دار احیاء التراث العربی، بیروت، چاپ اول، 1418ق؛ مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، ج 7، ص 288، دار الکتب الإسلامیة، تهران، چاپ اول، 1374ش.

[8]. تفسیر نمونه، ج 7، ص 288 – 289.

[9]. «مَا مِنْ عَمَلٍ أَفْضَلَ یَوْمَ النَّحْرِ مِنْ دَمٍ مَسْفُوکٍ أَوْ مَشْیٍ فِی بِرِّ الْوَالِدَیْنِ أَوْ ذِی رَحِمٍ قَاطِعٍ یَأْخُذُ عَلَیْهِ بِالْفَضْلِ وَ یَبْدَؤُهُ بِالسَّلَامِ أَوْ رَجُلٍ أَطْعَمَ مِنْ صَالِحِ نُسُکِهِ وَ دَعَا إِلَی بَقِیَّتِهَا جِیرَانَهُ مِنَ الْیَتَامَی وَ أَهْلِ الْمَسْکَنَةِ وَ الْمَمْلُوکِ وَ تَعَاهَدَ الْأُسَرَاء»؛ شیخ صدوق، الخصال، محقق و مصحح: غفاری، علی اکبر، ج 1، ص 298، دفتر انتشارات اسلامی، قم، چاپ اول، 1362ش.

منبع: وبسایت پایگاه اطلاعی رسانی حوزه

Plain text

  • تگ‌های HTML مجاز نیستند.
  • نشانی صفحه‌ها وب و پست الکترونیک بصورت خودکار به پیوند تبدیل می‌شوند.
  • خطوط و پاراگراف‌ها بطور خودکار اعمال می‌شوند.
برای عضویت در خبرنامه پست الکترونیکی خود را وارد کنید

خبرنامه سایت منتظران منجی

Stay informed on our latest news!

اشتراک در خبرنامه سایت منتظران منجی feed