www.montazer.ir
امروز: يكشنبه 28 آبان 1396 | ساعت : 21:31:22 | نسخه آزمایشی
شناسه خبر: 7711
20 آبان 1396

جلسات سخنرانی استاد نیکنام؛ مورخ 96/7/27

هر روز با امام زمان تان سخن بگویید

بزرگان فرموده‌اند: روزی بر شما نگذرد مگر این که با امام زمان تان گفتگو کرده باشید. با حضرت سخن بگویید برای سلامتی آن حضرت دعا کنید با آن حضرت عهد و پیمان ببندید. مثلاً بگویید: «ای امام زمان! امروز برای خشنودی تو غیبت نمی‌کنم؛ دروغ نمی‌گویم؛ کاری که تو نمی پسندی انجام نمی‌دهم؛ کاری که تو را خشنود می کند انجام می‌دهم».

مهم این است که به امام زمان‌مان وصل شویم. کسی که به امام وصل شد، خلقش امام زمانی می‌شود. رفتار و کردارش مورد پسند آن حضرت است. موقعی هم که متوسل می‌شویم، فقط توسل به مسائل مادی دنیوی نکنیم. مثلا نگوییم خانه می‌خواهم و چه و چه و چه می‌خواهم. البته عیب ندارد انسان چیزهای مشروع و منطقی را بخواهد. مهم این است که بگوید: ای امام زمان یا ای امام هشتم! من می‌خواهم آدم شوم. محب واقعی شما شوم،‌ شیعه شوم. می‌خواهم پایم را جای پای شما بگذارم. دوست دارم حبیب بن مظاهر شما باشم. مسلم بن عوسجه شما باشم. این طور همت‌ها را بالا ببریم. اما بعضی‌ها می‌روند حرم امام هشتم و می‌گویند امام هشتم، دوست دارم آهو شوم. آهو شوی که چه بشود؟ بگو می‌خواهم آدم شوم؛ می‌خواهم شیعه شوم؛ می‌خواهم مطیع و فرمانبردار شما بشوم. آنچه که شما را خشنود می‌کند، در آن مسیر حرکت کنم. دیگری می‌رود به حرم امام رضا علیه‌السلام و می‌گوید: می‌خواهم کبوتر بشوم تا به من دانه بدهی. دانه برای کبوتر خوب است، اما ما رضوان الهی می‌خواهیم؛ بهشت می‌خواهیم؛ حوض کوثر می‌خواهیم. سعادت می‌خواهم نیکبختی در دنیا و آخرت می‌خواهیم؛ سربلندی در پیشگاه عدل می‌خواهیم.

 نمی‌خواهم بشم کبوتر که بهم دونه بدی/ یا رو بوم حرمت بهم یکی دونه بدی

نمی‌خوام آهو بشم می خوام چو مرد سلمونی / از جمع معرفتت بهم یه پیمونه بدی

موقعی که امام هشتم را وارد نیشابور کردند، حضرت نگاه اکسیر مانندی به آن سلمانی شهر کردند و تمام کار و بارش طلا شد. سلمانی آدم فهمیده‌ای بود. گفت:« آقا من از شما طلا نمی‌خواهم، من از شما می‌خواهم دلم را طلا کنید. من می‌خواهم هنگامی که جان می‌دهم کنارم باشید. در عبور از صراط دستم را شما بگیرید». آقا فرمودند:« ما چیزی که به کسی بدهیم، پس نمی‌گیریم. آن طلا‌ها هم مال خودت. آن دوجایی که گفتی هم می‌آیم».

یکی از علمای بزرگوار که با فرزندش به حرم امام هشتم رفته بودند و فرزند مکرر از پدر می‌خواست که مادر گفته از امام هشتم خانه بخواه. این عالم هم مشغول دعا خواندن بود و با اصرار پسر می‌گوید یا امام هشتم خانمم گفته از شما خانه بخواهم. دوباره شروع می‌کند به دعا خواندن و بعد به پسرش می‌گوید آدم کنار دریا که می‌رود همتش را باید ببرد بالا. بعد از زیارت که بر می‌گردند منزل شان. روزی شخصی در می‌زند و می‌گوید آقا ما تا امروز نمی‌دانستیم شما مستاجرید، من یک خانه دارم می‌خواهم به شما تقدیم کنم. پسرش را صدا می‌کند و می‌گوید دیدی به تو گفتم چیزهای کوچک از امام هشتم نخواه. تو آنجا باید بهشت از امام هشتم می‌خواستی، سعادت و روسپیدی دو دنیا را می‌خواستی. حال این خواسته‌ی مشروع بوده. اما بعضی‌ها چیزهای نامشروع می‌خواهند. طرف می‌خواهد حق کسی را ضایع کند. می‌رود به امام هشتم می‌گوید: آقا توفیق بده من پیروز شوم. در صورتی که راهش غلط است. امام هشتم را حکم به کار ناروا می‌کند. انسان باید متوسل به امام زمان شود تا راه را گم نکند. بزرگترین حاجت ما این است که از این بزرگان جدا نشویم. جدا شدن از این ها همان؛ و به راه ضلالت و تیره روزی و بدبختی رفتن، همان.

اثرات صدقه بر زندگی انسان

یکی از چیزهایی که در آیین اسلام خیلی به آن تاکید شده، صدقه است. این روایت را زیاد شنیده اید که صدقه 70 نوع بلای جسمانی را از انسان دور می‌کند، همینطور بلاهای معنوی را هم از انسان دور می‌کند.

صدقه رفیق بد را از انسان دور می‌کند. صدقه افکار بد را از انسان دور می‌کند. عبارات بد را که خدای ناخواسته شیطان می‌خواهد انسان آنها را به زبان براند از انسان دور می‌کند.

صدقه فقط پولی نیست. نیکی کردن به پدر و مادر صدقه است. امر به معروف کردن صدقه است. اگر یک دختر و پسری را دیدیم که راه کج می‌رود و نصیحتش کردیم، این بزرگترین صدقه است و انگار که کوه طلا را شما صدقه داده‌اید. طرف می‌گفت من که پول ندارم صدقه بدهم. من خودم اصلا نیازمند هستم. خیال می‌کند که صدقه فقط پول دادن است.

یاد اموات کردن و رفتن سر مزار آنها صدقه است. مسجد رفتن و خواندن نماز جماعت صدقه است. یعنی هر کار نیکی که من از آن بهره نمی‌گیرم، ولی من باعث انجام آن کار می‌شوم، صدقه می‌شود. مثلا در تشیع جنازه یک مومن متدین شرکت کردن، یک نوع صدقه است.

بزرگترین صدقه‌ای که اجرش را خداوند همان لحظه می پردازد

یکی از صدقه‌های خیلی بزرگ که خدا هم خیلی زود مزدش را می‌دهد، یعنی همان آنی که دارد انجام می‌شود، خدا مزدش را می‌دهد، صله ارحام است.

صله رحم،‌ عمل نیک و صدقه‌ای است که خدا زودتر از هر عملی مزدش را می‌دهد. پیامبر می‌فرماید: «اِنَّ اَعجَلَ الخَیرِ ثَوابا صِلَةُ الرَّحِمِ[1]= ثواب صله رحم سریع تر از هر كار خیرى به صاحبش مى‌رسد». وقتی به طرف می‌گویی: خاله جانت را دیدی؟ می‌گوید: برایش اس ام اس زدم. اس ام اس که صله رحم نشد. باید خدمت پدر و مادرت بروی و باید بروی دستشان را ببوسی، پایش را ببوسی. خدمتش را بکنی و ببینی چه کاری دارد، برایش انجام بدهی. آدم می‌رود کنار رحم خودش و می‌نشیند، دل او باز می‌شود و از تنهایی در می‌آید. در خارج از کشور من شنیدم موسساتی هست،  به نام موسسه «حرف گوش کن». کسی که پسر و دخترش دیدنش نمی‌آیند پیرزن و پیرمردی هستند، در این موسسه با او سخن می‌گویند. شخص به موسسه تلفن می‌زند یکی پشت تلفن با او حرف می‌زند و او گوش می‌دهد.

سلام خدا و مشایعت 70 هزار فرشته برای کسی که صله رحم می کند

امام باقر علیه‌السلام فرمودند: اگر کسی از منزلش حرکت کرد که خواهر یا برادر ایمانی‌اش را ببیند، می‌دانید چه اتفاقی می‌افتد؟ عرض کردند: نه. فرمود:‌70 هزار فرشته مقرب خدا، نازل می‌شوند و سلام خدا را به این آدم می‌رسانند. هر کس می‌خواهد خدا به او سلام کند، برود دیدن دوست، رفیقش، فامیل و دیدن رحمش.

ما همانطور که صله ارحام داریم، صله احباب هم داریم. یعنی سرزدن به دوستان. فرمودند که 70 هزار فرشته خدا نازل می‌شوند و سلام خدا را به این آدم می‌رسانند. ظاهرا فرمودند که وعده بهشت و رضوان الهی هم به این فرد می‌دهند. سپس امام باقر فرمودند: هر قدمی که بر می‌داری، خدا یکی از گناهانت را می‌بخشد و یک حسنه در نامه عملت ثبت می‌کند. وقتی با برادر ایمانی‌ات مصافحه می‌کنید، همینطور که در فصل پاییز برگ درختان در حال ریزش است، گناهان هر دوی شما هم می‌ریزد. آن کس که دستش را دیرتر از دست برادرش بیرون می‌کشد، خدا با او مصافحه می‌کند. یک نفر آنجا نبود از امام بپرسد که مصافحه خدا چگونه است. ای کاش پرسیده بودند. بعد از مصافحه و احوالپرسی اولیه، وقتی در اتاق می‌نشینند و با هم سخن می‌گویند، یکی از آن 70 هزار فرشته می‌گوید:«ما داخل نمی‌شویم، چون اینها حرف خصوصی دارند شاید نخواهند ما بفهمیم» و بیرون می‌مانند.

یک نفر بلند شد این سوال را پرسید:« 70 هزار فرشته در راه نزدیک می‌آیند یا اگر راه دور هم باشد می‌آیند؟». امام باقر فرمودند:« یکسال هم این سفر طول بکشد، این 70 هزار فرشته دنبال اینها هستند». یک سال نه، این‌ که اگر یک سال و یک ماه شد می‌روند، بلکه کثرت را می‌رساند. یعنی تا این سفر ادامه دارد اینها هستند. چنین اسکورتی در دنیا پیدا نمی‌شود. بعد پرسیدند:« شما گفتید با یک گامی که بر می‌دارند، یک گناهش حذف می‌شود و هر گامی که بر می‌دارد یک ثواب برایشان نوشته می‌شود، در راه نزدیک هم بر این گام ها مترتب است؟ امام فرمودند:« بخدا اگر یکسال هم طول بکشد همینطور است».

بعد سوال سوم را پرسید که شما فرمودید: فرشته‌ها داخل نمی‌آیند، مگر ما نداریم: «مَا یَلْفِظُ مِنْ قَوْلٍ إِلَّا لَدَیْهِ رَقِیبٌ عَتِیدٌ[2] = [آدمى] هیچ سخنى را به لفظ درنمى‌‏آورد، مگر اینكه مراقبى آماده نزد او [آن را ضبط مى ‏كند]». سخنی از خیر و شر از دهان انسان خارج نمی‌شود، مگر این که این را رقیب و عتید می‌نویسند. فرشته‌ها که داخل نمی‌آیند کی ناظر بر آنهاست؟ اینجا امام باقر علیه‌السلام خیلی گریه کردند. در اصول کافی است که شانه‌های مبارک از شدت گریه تکان می‌خورد و اشک از مُحاسن‌شان به زمین می‌ریخت. بعد که یک مقدار آرام می‌گیرند، طرف می‌گوید ببخشید با سوالم شما را متاثر کردم. می‌فرمایند:« تو موقعی که این سوال را پرسیدی من یاد این آیه از قرآن افتادم، «وَنَحْنُ أَقْرَبُ إِلَیْهِ مِنْ حَبْلِ الْوَرِیدِ[3] = و ما از شاهرگ [او] به او نزدیكتریم».

رفتن سر قبر اموات صدقه است

یکی از صدقات، رفتن سر قبر اموات است. اموات خیلی خوشحال می‌شوند. گاهی بعضی‌ها می‌گویند او که مرده چه می‌فهمد؟ اتفاقاً می‌فهمند و توجه دارند. دوستم که در قم زندگی می‌کند تعریف کرد: دوستم در وادی السلام قم دفن است. با این که بارها سر مزارش رفته بودم، اما یک روز رفتم قبرش را پیدا نکردم. گفت: بعد از ظهر بود. برگشتم و خواستم قدری بخوابم. دوستم را خواب دیدم، گفت می‌دانی چرا قبر من را پیدا نکردی؟ برای این که دیروز کسی را تازه کنار قبر من دفن کردند و خاک او روی سنگ قبر من ریخته بود. برای همین تو سنگ من را ندیدی. دوستم گفت: من با عجله رفتم که ببینم این قضیه درست است. وقتی می‌رود، می‌بیند عین همان چیزی است که در خواب گفته بود.

یکی از صدقات «اصلاح ذات البین» است

«اصلاح ذات البین» یعنی دو نفر که باهم قهرند را آشتی بدهید که بالاترین صدقه است.

 پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم فرمود:« اِنَّ أَفضَلَ الصّدَقَةِ اِصلاحُ ذاتِ البَینِ[4] = اصلاح و سازش میان مسلمانان برای انسان بالاترین صدقه و احسان به شمار می‌آید». ممکن است یک نفر یک میلیارد صدقه بدهد. پیامبر می‌فرماید: می‌دانی بالاترین صدقه چیست،؟ این که دل رمیده‌ی دو نفر را به هم گره بزنی.

در روایت داریم روزه عید غدیر کفاره‌ی یک عمر به حساب می‌آید. روز مبعث و لیله الرغائب هم همینطور است. بعد می‌گوید: اگر آن روز روزه نگیری و یک دست چلوکباب خوشمزه درست کنی یا یک ته چینی یا غذایی درست کنی، بعد دو نفر که قهرند را دعوت کنی، خودت هم بخوری. ثوابش بیشتر از آن روزه است. چون که دو نفر را آشتی می‌دهی. خودم هم اگر با کسی قهرم، بروم و آشتی کنم. ثوابش بیشتر از آن روزه‌ای است که می‌گیرم. یعنی بگوییم یک ساعت عمر دادیم و یک کار نیکویی کردیم، کاری که مرضی امام زمان بود و از دست ما بر آمده انجام دادیم.

 

امام زمان/ صدقه/ صله رحم/ سرزدن به اموات/زیارت/

ع ل 11


[1] - كافى(ط-الاسلامیه) ج2، ص152 .

[2] - سوره ق/18.

[3] - سوره ق/16.

[4] - مواعظ عددیّه، ص 19.