www.montazer.ir
امروز: پنجشنبه 8 تير 1396 | ساعت : 17:02:00 | نسخه آزمایشی
شناسه خبر: 7179
27 خرداد 1396

احیاء شب 19 ماه رمضان 96 جلسه دوم

مهمترین و مقدمترین عمل در دعای شبهای قدر «استغفار» است

وقتی انسان استغفار می کند، تمام جسم و اجزایش و روح و اجزایش مثل خیال، عقل و فوق عقل انسان تحت تأثیر قرار می گیرد. در قرآن داریم، حضرت نوح (علیه السلام) فرمود: «استغفار کنید که استغفار خیر و برکت از آسمان برای شما می فرستد و «یمددکم باموال و البنین=استغفار کنید که این کار موجب می شود خدا شما را با اموال و پسرانتان به شما کمک کنند». بنابراین، استغفار هم به شما مال می دهد و هم شکست های اقتصادی تان را برطرف می کند. کسانی که گیر اقتصادی دارند، نشانه ی این است که خیر و برکت از مالشان رفته، پس باید زیاد استغفار کنند.

استغفار هم با تخلیه ی درون حاصل می شود و اثر گذار می شود. معصوم (علیه السلام) در این خصوص می فرماید:

«اللّهُمَّ إِنِّي أَمْسَيْتُ لَكَ عَبْداً داخِراً لاَ أَمْلِكُ لِنَفْسِي نَفْعاً وَلا ضَرّاً وَلا أَصْرِفُ عَنْها سُوءً ، أَشْهَدُ بِذلِكَ عَلى نَفْسِي ، وَأَعْتَرِفُ لَكَ بِضَعْفِ قُوَّتِي، وَقِلَّةِ حِيلَتِي، فَصَلِّ عَلى مُحَمَّد وَآلِ مُحَمَّد وَأَنْجِزْ لِي مَا وَعَدْتَنِي وَجَمِيعَ الْمُؤْمِنِينَ وَالْمُؤْمِناتِ مِنَ الْمَغْفِرَةِ فِي هذِهِ اللَّيْلَةِ، وَأَ تْمِمْ عَلَيَّ مَا آتَيْتَنِي فَإِنِّي عَبْدُكَ الْمِسكِينُ الْمُسْتَكِينُ الضَّعِيفُ الْفَقِيرُ الْمَهِينُ . اللّهُمَّ لاَ تَجْعَلْنِي ناسِياً لِذِكْرِكَ فِيما أَوْلَيْتَنِي وَلا غافِلاً لاِحْسانِكَ فِيما أَعْطَيْتَنِي، وَلاَ آيِساً مِنْ إِجابَتِكَ وَإِنْ أَبْطَأَتْ عَنِّي فِي سَرَّاءَ أَوْ ضَرَّاءَ أَوْ شِدَّة أَوْ رَخاء أَوْ عافِيَة أَوْ بَلاء أَوْ بُؤْس أَوْ نَعْماءَ إِنَّكَ سَمِيعُ الدُّعاءِ».

این دعا با «تخلیه و توهم زدایی و شرک زدایی» از افکار مان شروع می شود. اصل این دعا در باره حقیقت خودمان است و شهادت به این که ما هیچ حول و قوه و توانی نداریم، مگر از جانب خداوند. سپس خدا را به پیامبر و آلش قسم می دهیم و در مرحله سوم مهمترین و مقدمترین چیزی که می خواهیم مغفرت است. زیرا بدون مغفرت، راه انسان بسته است و رشدی ندارد.

در روایت از علی (علیه السلام) می فرمایند:« مَن كَثُرَتْ هُمومُهُ فَعلَيهِ بالاستِغفارِ [1]= هر كس غم و اندوهش بسيار شد، آمرزش بخواهد.». یعنی ما در طول روز آلودگی هایی پیدا می کنیم. مثل جسم ما که در معرض بیماری های مختلف قرار می گیرد. یا در معرض هوای آلوده قرار می گیریم و نیاز به حمام داریم. روح ما هم همینطور است، خیالات باطل و بیهوده، تصاویر غلط و اعتقادات غلط روح را کثیف و درگیر می کند. غصه و خودکم بینی و ضعف های مختلف و عطش های کاذب، روح را به شدت آلوده می کند. حضرت می فرماید، هر کس می خواهد همه هم و غم هایش برطرف شود، باید استغفار کند. «هم»یعنی دغدغه. دغدغه کنکور و ازدواج و مستأجر بودن و .... دارد، همه ی اینها با استغفار برطرف می شود. اگر گرفتاری زیاد سراغ کسی می آید و به شادی و آرامش نمی رسد، باید استغفار کند. یعنی روح آلوده است، پس باید آلودگی روح را پاک کنید تا مانع از راه شما برداشته شود.

این نص قرآن است که خدا مشکلات اقتصادی، روحی، روانی و معنوی را با استغفار حل می کند. مشکلات مال گناهان و آلودگی و توهمات و تخیلات بد و دیدنی و شنیدنی های زشت ماست که روح را سنگین می کند.

حضرت امیر می فرمایند:« سلاحُ المُذنِبِ الاستِغفارُ [2]= حربه گنهكار، آمرزش خواهى است». با این سلاح  شما موانع را نابود می کنید و از سر راه بر می دارید. پیامبری که معصوم است،‌ می فرماید، در اثر ارتباط با مردم گرد و غباری روی قلب من می نشیند که هر روز باید 70 مرتبه استغفار کنم. پیامبری که عین عصمت است، ارتباطات با مردم او را سنگین می کند. ما که معصوم نیستیم، در روز چندبار باید استغفار کنیم؟

یکی از بهترین ذکر ها ذکر «یاغفور» است که مثل سلاح شماست و می توانید در هر وقت از شبانه روز که حال خوبی دارید و تمرکز دارید، این ذکر را بگویید. به خصوص شب و در رختخواب، گفتن این ذکر کارگشاست. مثل استحمام قبل از خواب است. وقتی شما قبل از خواب استحمام می کنید، فردا با نشاط از خواب بیدار می شوید. 

علی (علیه السلام) فرمودند:« لا شَفيعَ أنجَحُ مِن الاستِغفار[3] = هيچ شفيعى، مؤثرتر از آمرزش خواهى نيست». هیچ شفیعی نجات دهنده تر از استغفار نداریم. اگر می خواهید شفیع داشته باشید، باید مرتب استغفار کنید. با استغفار انسان از بدی ها تخلیه می شود و خواب های خوب می بیند. خداوند بنده های گناهکارش را دوست دارد و دو اسم قشنگ در دعای جوشن کبیر است که مخصوص ما گناهکاران است، یکی «ملجا العاصین=ای پناه گناهکاران»‏ و «اله‌العاصین = اله گناهکاران» خداوند ملجأ و اله معصیت کاران است و آنها را که توبه می کنند دوست دارد:«ان الله یحب التوابین».

حضرت دعا را با ساختار ریاضی ما تنظیم کرده است. همین طور بی حساب نیست که یک سری الفاظی گفته شود. وقتی می خواهید نفس شما باز شود و چیزی دریافت بکنید، چه در خواب وچه در بیداری، باید سطح استغفار را بالا ببرید. به زندان ها نگاه کنید. چه آدم هایی که چه موفقیت هایی داشتند. ولی به خاطر نداشتن استغفار به خاک سیاه نشستند. هر چیز را می خواهید خیر و برکت پیدا کند، باید استغفار کنید. توبه و استغفارِ با توجه و تمرکز گره ها را باز می کند.

هرچه گرفتاری و مشکلی که در بیرون است، مال گیرها و گرفتاری های درون ماست. به همین دلیل حضرت علی (علیه السلام) می فرمایند:«مَنْ أَصْلَحَ سَرِيرَتَهُ أَصْلَحَ اللَّهُ عَلَانِيَتَهُ‌[4] = آن‌كس كه درون و باطن خويش را اصلاح كند، خداوند ظاهرش را اصلاح مى‌نمايد». هر کس باطنش را اصلاح و زیبا کند، خدا بیرونش را هم اصلاح می کند. این رمز است که حضرت بیان می کنند. ایشان روی قله خلقت نشسته و از یک قانون در نظام خلقت حرف می زند.

«اللّهُمَّ إِنِّي أَمْسَيْتُ لَكَ عَبْداً داخِراً لاَ أَمْلِكُ لِنَفْسِي نَفْعاً وَلا ضَرّاً وَلا أَصْرِفُ عَنْها سُوءً ، أَشْهَدُ بِذلِكَ عَلى نَفْسِي ، وَأَعْتَرِفُ لَكَ بِضَعْفِ قُوَّتِي ، وَقِلَّةِ حِيلَتِي ، فَصَلِّ عَلى مُحَمَّد وَآلِ مُحَمَّد وَأَنْجِزْ لِي مَا وَعَدْتَنِي وَجَمِيعَ الْمُؤْمِنِينَ وَالْمُؤْمِناتِ مِنَ الْمَغْفِرَةِ فِي هذِهِ اللَّيْلَةِ...»

ما بیش از هر دعا و ذکری احتیاج به استغفار داریم. نداشتن استغفار آلودگی می آورد. چطور بدن وقتی آلوده می شود، تعادلش را از دست می دهد، روح هم همینطور است و تعادلش را با آلودگی ها از دست می دهد و کارهایی می کند که در باور آدم نمی گنجد.

« أفضَلُ التوسُّلِ الاستِغفارُ[5] = بهترين توسّل، استغفار است». توسل یعنی وسیله گیری‏، یعنی با یک وسیله به درگاه خدا رفتن. بهترین وسیله که تو را وصل می کند، استغفار است. حتی وقتی که می خواهی به امام زمان و فاطمه زهرا و ... (علیهم السلام) توسل کنی، اول استغفار کن. حرم می روی، اذن دخول می خوانی، قبل از آن باید استغفار کنی و از خدا توفیق بخواهی. یکی از اسم های خداوند «موفِق» است، موفق یعنی توفیق دهنده. اسم های دیگر خداوند «معین» و «ناصر» است. پس برو درِ خانه ی خدا، زیرا منشأ قدرت و عزت و موفقیت خداست.

هر سه شب باید این دعا را بخوانیم. این دعا خیلی دقیق است. «اللّهُمَّ إِنِّي أَمْسَيْتُ لَكَ عَبْداً داخِراً = من شب کردم در حالی که بنده ی خوار تو هستم». من بنده ی فقیر و ضعیفم.‏ خدایا به من بده، من بنده ی مسکین تو هستم. «مسکین» یعنی ساکن از «سکن» می آید، یعنی «زمین گیر». من بنده مسکین و زمین گیر تو هستم. چون من زمین گیر هستم، خدایا به من زمین گیر کمک کن. شما تا مسکنتت را پیش خدا نبری و قلدری و خودبینی داشته باشی و به مدرک تحصیلی و پارتی و تجربه ات مغرور شوی، گره سراغت می آید.

امام سجاد (علیه السلام) می فرماید:« انا اذل الاذلین = خدایا من از هر کوچکی کوچکتر هستم». خدایا اصلا من کی هستم که تو بخواهی به من غضب کنی. وقتی یک نفر دنیا و آدم ها را دید، کور می شود و گره سراغش می آید. اما با همه کاره دانستن خدا، و با استغفار مشکلات بهتر و زودتر حل می شود.  


[1] - الكافي : ج 8 ص 93 ح 65 عن السكوني عن الإمام الصادق عليه السلام ، بحارالأنوار : ج 95 ص 296 ح 10 .

[2] - غرر الحكم : 5562.

[3] - غرر الحكم : 10658.

[4] - پيام امام امير المومنين عليه السلام، جلد : 15  صفحه : 408

[5] - غرر الحكم : 2887.